Ujęcie człowieka u pisarzy orientalnych

Pisarze Orientu różnymi sposobami starają się przestrzec przed niebezpieczeństwem lenistwa. Uczą oni, że człowiek leniwy jest przede wszystkim przedmiotem drwin i uszczypliwych porównań: „Jak kręcą się drzwi na zawiasach, tak człowiek leniwy na swym łożu.

Wyciągnął leniwy swą rękę do misy, trudno mu ją do ust doprowadzić”10. Leniwy też nie ma co jeść i może być nawet narażony na śmierć głodową: „Prggnienie uśmierca leniucha, bo nie chce się rękom pracować”11. To zaś, czego się człowiek niegdyś dorobił może na skutek lenistwa stracić. W sposób obrazowy przedstawił tę myśl autor Księgi Przysłów:

„Szedłem koło roli próżniaka i koło winnicy głupiego: I oto wszystko zarosło pokrzywą, ciernie całą ziemię pokryły, kamienny mur rozwalony! Skierowałem uwagę, spojrzałem, zobaczyłem i wysnułem naukę: Trochę snu i trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby zasnąć, a przyjdzie na ciebie nędza jak włóczęga i bieda jak człowiek z orężem”12.

Skutki lenistwa są też fatalne, gdy „Nie pracuje liniwy w jesieni, więc w żniwa darmo szuka plonu”18. Jednym ze sposobów napiętnowania lenistwa oraz zachętą do twórczej pracy jest odsyłanie człowieka do świata zwierząt, który niejednokrotnie zawstydza go pracowitością:

„Do mrówki się udaj leniwcze, patrz jak się krząta – bądź mądry, nie znajdziesz u niej zwierzchnika, ni stróża żadnego ni pana a w lecie gromadzi swą żywność i zbiera swój pokarm we żniwa. Jak długo, leniwcze, chcesz leżeć, a kiedyś ze snu powstaniesz?”14.

Na pochwałę zasługuje też dobrze wykonywana praca, zaradność i zapał widoczny w pracy rolnika, kowala lub garncarza, mimo że nie zajmują się oni „mądrością” z powodu braku czasu: „Jakże może poświęcić się mądrości ten, kto trzyma pług, co chlubi się tylko ostrzem włóczni, co woły pogania i całkowicie zajęty jest ich pracą.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply