Typ człowieka samowiednego

Taki scenariusz rozwoju społecznego jest możliwy, chociaż ?24: nie jest on pewny.

Przedstawię tu typ człowieka samowiednego, który uważam za modalny. Pominę rozważania bardziej zindywidualizowane. Większość poniższych twierdzeń ma charakter hipotetyczny. Proces samopoznania. Jednostka zdobywa wiedzę o sobie, czyli staje się samowiedna, dzięki procesowi samopoznania. We współczesnej cywilizacji proces ten jest w zasadzie niezamierzony. Wykonując różnorodne działania sprawcze, takie jak produkcja towarów czy badania naukowe, człowiek przy okazji obserwuje swoje zachowanie i gromadzi informacje społeczne o własnym charakterze oraz intelekcie. Takie spontaniczne samopoznanie polega nie tyle na weryfikacji hipotez, ile na ich tendencyjnym potwierdzaniu często prowadzi do artefaktów człowiek zaczyna przypisywać sobie cechy, których w rzeczywistości nie posiada.

Bardziej skuteczne jest samopoznanie zamierzone. Polega ono na intencjonalnej i systematycznej obserwacji siebie w toku działania, na podejmowaniu specjalnych czynów, które pozwalają określić własne możliwości i sprawdzić siebie. Na podstawie takich danych człowiek formułuje hipotezy o swojej osobowości i następnie poddaje je weryfikacji empirycznej. Jednostka dążąca do samowiedności musi więc opanować zasady samopoznania zamierzonego.

Cele tego samopoznania mogą być różnorodne. Zależą one od ogólnej koncepcji człowieka, którą dana osoba akceptuje.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply