Struktura wiedzy hubrystycznej

Struktura wiedzy hubrystycznej. Jednostka koduje w pamięci trwałej wiedzę o swoich czynach sprawczych i o swojej osobowości. Wiedza ta będąca elementem struktur poznawczych., często nazywa się schematem „ja” lub reprezentacją poznawczą samego siebie. Składa się ona z sądów i przekonań, takich jak samoopis, samooceny i standardy osobiste. Sądy te są w pewien sposób ustrukturalizowane tworzą mniej lub bardziej spójną całość. Może to być całość zatomizowana, wiązkowa lub hierarchiczna.

Zdeformowane informacje o sobie, które posiada hubrysta, są z reguły lepiej ustrukturalizowane niż informacje adekwatne, zgromadzone w pamięci człowieka samowiednego. Sądzę, że stopień integracji tych pierwszych przewyższa czasem integrację wiedzy potocznej lub nawet poziom scalenia wiedzy psychologicznej czy socjologicznej.

Poglądy te wcale nie są paradoksalne. Sądy o własnych czynach i osobowości, które formułuje człowiek hubrystyczny, nie są kontrolowane przez dane empiryczne, nie poddaje się ich ciągłej weryfikacji i falsyfikacji. Samoocena „jestem uczciwy” nie jest uogólnieniem wielu sprzecznych informacji, ale stanowi wyraz osobistych interesów oraz aspiracji. W takich okolicznościach można dość łatwo tworzyć spójne i koherentne sądy o sobie, można budować hierarchiczne struktury w obra- 408 zie ,,ja”. Empiria nie wprowadza żadnych ograniczeń.

Tymczasem w poczynaniach praktycznych i w badaniach psy-chologicznych jednostka tworzy hipotezy na podstawie niezgodnych lub sprzecznych danych empirycznych, które są niepewne i zmienne.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply