Struktura procesu samopoznania

Struktura procesu samopoznania nie jest dokładnie znana. Można dokonać jedynie jego hipotetycznej rekonstrukcji. Samopoznanie jest sterowane przez program heurystyczny, a raczej przez zespół różnorodnych programów. Programy te wyznaczają jego strukturę fazową. Prawdopodobnie w procesie tym można wyróżnić trzy główne fazy. Pierwszą z nich jest faza produktywna. W jej trakcie jednostka formułuje hipotezy dotyczące własnego charakteru i intelektu lub struktury i uwarunkowań własnych czynów. Formułuje ona jedną lub więcej hipotez, które w świetle wstępnych informacji wydają się subiektywnie najbardziej prawdopodobne. Nazywamy je hipotezami modalnymi.

Hipotezy te jednostka poddaje sprawdzeniu w fazie weryfikacji. W fazie tej gromadzi informacje zwrotne o wynikach swoich działań, zbiera opinie i diagnozy innych ludzi o sobie itp. Dane potwierdzające pozwalają utrzymać i zwiększyć prawdopodobieństwo hipotezy modalnej dane zaprzeczające zmniejszają prawdopodobieństwo i często zmuszają człowieka do zmiany poprzedniego przypuszczenia. Jedynie w nielicznych przypadkach może on formułować sądy o sobie z abso- 426 lutną pewnością. Jego obraz „ja” składa się prawie całkowicie

z systemu hipotez modalnych. Można przypuszczać, że postępowanie ludzi w procesie weryfikacji bardzo przypomina zachowanie się osób badanych w eksperymentach Brunera. W fazie integracji następuje włączenie nowej hipotezy do dotychczas istniejących struktur poznawczych. Inkorporacja ta wymaga czasem zmiany całego obrazu „ja”, zmiany jego struktury wewnętrznej. Nowe sądy o sobie rozszerzają obszar sa- mowiedzy jednostkowej. Granice wiedzy o sobie są jednocześnie subiektywnymi granicami własnej osobowości.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply