Różne formy samooceny

Dystraktory te są istotnym hamulcem w procesie samopoznania. Nie ma jednak żadnych powodów do przypuszczenia, że uniemożliwiają one zdobycie wiedzy o swojej osobie. Trójczłonowa wiedza o samym sofcie. Samowiedza zgromadzona w procesie samopoznania stanowi pewną całość zakodowaną w strukturach poznawczych. Dzięki metodom dekompozycji można w niej wyróżnić określone składniki elementarne 428 i złożone. Omówiłem je dokładniej w rozdziale 3. W tym rozdziale ograniczę się do przypomnienia najważniejszych z nich.

Spojrzę jednak na nie z innego punktu widzenia. W pewnym uproszczeniu można ująć samowiedzę (SW) jako trójczłonową strukturę, czyli jako strukturę składającą się z trzech następujących elementów: Pierwszym jej członem jest zbiór samoocen i sądów opisowych (S), które łącznie tworzą tak zwane „ja realne”. Drugi człon stanowią sądy o własnych możliwościach (M), które obrazują „ja potencjalne”. Wreszcie ważną rolę w strukturze samowie- dzy pełnią sądy o standardach osobistych (K), które wskazują na pragnienia, aspiracje i życzenia jednostki i które tworzą tak zwane „ja idealne”.

Człony te nie wyczerpują wielości i różnorodności samo wiedzy przeciętnego człowieka samowiednego. Może on również posiadać inne informacje o sobie, takie jak dane o regułach komunikacji, decydujących o sposobie publicznej prezentacji własnej osoby w warunkach społecznych. W tym rozdziale zajmę się jedynie tymi trzema elementami samowiedzy, tworzącymi swego rodzaju trójkąt egzystencjalny.

Najczęstszym przedmiotem badań empirycznych jest „ja realne”, rozumiane jako system samoocen.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply