Rozwój psychologii osobowości

Szlachetne cele, takie jak poznawanie prawdy i odkrywanie przyrody, nie upoważniają psychologa czy socjologa do stosowania zabiegów manipulacyjnych czy do fałszywej diagnozy osobowości osób badanych. Nic nie usprawiedliwia procedury, która wywołuje lęk, zagrożenie i cierpienie. Dlatego też należy dążyć do tego, aby wyeliminować z laboratorium wszelkie za-biegi eksperymentalne, które są rodzajem makiawelizmu me-todologicznego. Słowem, droga prowadząca do prawdy o człowieku nie może być drogą cierpienia.

Read more »

Zbiegi stosowane przez psychologów

Gdyby zawsze informowali oni o prawdziwym celu eksperymentu, gdyby nie uciekali się do niewinnego podstępu, gdyby zrezygnowali z błędnych ocen, to nie mogliby osiągnąć planowanych celów współczesna wiedza o samopoznaniu niewiele różniłaby się od wiedzy dziewiętnastowiecznej. Odkrywanie ludzkiej osobowości wiąże się z pewnymi kosztami.

Zresztą koszty te – jak podkreślają pragmatyści – są nie- .394 wielkie. Read more »

Człowiek hubrystyczny a strategie represyjne

Słowem, pozytywnie wzmacnia swoich największych wrogów. Nie są to zachowania irracjonalne wiadomo bowiem, że nagrody często zmieniają postawy i poglądy ludz-kie.

Prawdopodobnie człowiek hubrystyczny częściej stosuje strategie represyjne. Udziela kar i nagan. Ucieka się do sankcji administracyjnych. Chciałbym zilustrować takie postępowanie przykładem historycznym. Read more »

Rewizja informacji osobistych część 2

Człowiek hubrystyczny sztucznie podnosi wagę informacji potwierdzających i dewaluuje doniosłość informacji zaprzeczających. Przypisuje duże znaczenie informacjom wskazującym na zewnętrzną atrybucję własnych niepowodzeń i zupełnie ignoruje opinię, z których wynika, że klęska spowodowana została brakiem silnej woli. Zmiana rzeczywistej wagi informacji o świecie i o sobie zaburza proces weryfikacyjny.

Read more »

Rewizja informacji osobistych

Człowiek zdaje sobie sprawę z przekonania po-twierdzającego pozytywny obraz własnej osoby. Jednocześnie „spycha w głąb nieświadomości” przekonania niewygodne i zagrażające. Takie samooszustwo ma charakter obronny. Człowiek hubrystyczny dokonuje zatem tendencyjnej selekcji percepcyjnej i mnemicznej, co jest zgodne z jego egoistycznym interesem.

Read more »

Eksperymenty P. Archibalda i W. Griffitta

Innymi słowy, pozytywna postawa wobec siebie zwiększa siłę związku między podobieństwem a sympatią. Przypuszczano, że samoakceptacja jest ważnym moderatorem.

Osiągnięte wyniki badań są ze sobą sprzeczne. J. Karyłowsld (1975) wykazał, że stopień sympatii i życzliwości do partnera podobnego jest tym wyższy, im bardziej jednostka akceptuje siebie. W wypadku braku subiektywnego podobieństwa zależność ta nie występuje. Całkowicie inne wyniki otrzymali C. Hendrick i H. Page (1970). Read more »

Hipoteza podobieństwa a samoakceptacja

Mimo iż badania potwierdzają tezę, że spostrzegane podobieństwo „ja – inni” reguluje działania altruistyczne, to jednak nie mamy żadnej pewności, czy jest to zależność dostatecznie ogólna. Być może w określonej klasie zadań, wymagających bardziej złożonych i różnorodnych umiejętności, hipoteza kom- plementarności lepiej wyjaśnia ludzkie zachowanie. Read more »

Ukryty mechanizm altruizmu

Takie badania mają doniosłe znaczenie, ponieważ pozwalają ujawnić ukryty mechanizm altruizmu, a więc jednego z najstarszych i najważniejszych problemów moralnych ludzkości.Większość eksperymentów potwierdza hipotezę podobieństwa (por. Berkowitz, Daniel, 1963 Karyłowski, 1975). Ten ostatni prosił uczennice w wieku 17-19 lat o wykonywanie pewnej pracy razem z ich koleżanką. Read more »

Karanie dziecka

Aby opanować skutecznie umiejętność posługiwania się językiem, dziecko powinno spędzić dużo czasu z osobą dorosłą na kontaktach

mywanych przez dziecko, które nadal zachowuje się w niewłaściwy sposób. Możesz zaobserwować, że nie ma żadnych nagród, że dziecko jest krytykowane i karane, lecz tego rodzaju zwrócenie uwagi, samo w sobie, może działać jako silne wzmocnienie na niektóre dzieci. Dziec|ko spragnione zwrócenia na siebie uwagi woli, gdy na nie krzyczą niż gdy je ignorują lepiej odczuwać ból klapsa niż widzieć, że nie jest się w centrum zainteresowania dorosłych.

Read more »

Bodźce intelektualne

To, co mówimy dziecku, jest, rzecz jasna, o wiele ważniejsze od tempa, w jakim to mówimy. Osobiście jestem zdania, że warto unikać zwrotów dziecinnych na korzyść nazywania rzeczy ich właściwymi uznanymi przez dorosłych nazwami. Nie należy unikać wypowiadania długich wyrazów, gdy zajdzie potrzeba. Powinniśmy starać się jak najpłynniej wymawiać wyrazy, gdy udzielamy dzieciom wskazówek lub instrukcji. Read more »