Ocena aktrakcyjności innych

Wyniki tych eksperymentów są częściowo niezgodne z hipotezą podobieństwa. Preferencja typu „uległość – dominacja” oraz „introwersja – ekstrawersja” świadczy o ograniczeniach hipotezy podobieństwa. Można zasadnie stwierdzić, że w pewnych okolicznościach potwierdza się hipoteza komplementarności ludzie poszukują osób różniących się od nich i darzą je większą sympatią. Prawdy obiegowe o dopełnianiu się ludzkich charakterów oraz zainteresowań nie są zatem całkiem błędne.

Dla metodologa i naukowca interesujące jest, że psychologowie, którzy osiągnęli wyniki sprzeczne z hipotezą podobieństwa, z reguły próbowali je interpretować zgodnie z tą hipotezą. Interpretacje te – często sztuczne i karkołomne – bardziej świadczą o tendencyjności psychologicznej niż o poszukiwaniu prawdy. Osobiście uważam, iż lepiej otwarcie przyznać się, że w pewnych okolicznościach hipoteza komplementarności adekwatniej wyjaśnia fakty, niż dokonywać błyskotliwej, ale jednocześnie bardzo wątpliwej interpretacji wyników negatywnych. Historia odkryć naukowych potwierdza słuszność takiego stanowiska.

Podobieństwo a działanie aliruistyczne. Duże zainteresowanie, szczególnie w naszym kraju, budzą badania, których celem jest sprawdzenie hipotezy, że ludzie chętniej podejmują działania. łania altruistyczne na rzecz osób ocenianych jako podobne do nich niż na rzecz osób niepodobnych (por. Reykowski, 1979).

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

One Response to “Ocena aktrakcyjności innych”

  1. damian napisał(a):

    A ja mam inaczej, np. nie chcialbym w zyciu dziewczyny podobnej do mnie:D

Leave a Reply