Jak współpracować ze zdolnym dzieckiem?

Większość doros|łych bardzo jawnie wypowiada swoje uczucia nie zdając sobie sprawy z tego, jak trudno jest niespokojnym dzieciom odgadnąć, czy robią coś dobrze, czy też kierują się w złą stronę. Czasami potrafią wypracować sobie technikę tak niewyraźnego mówienia, że nauczyciel nie jest pe|wien tego, co usłyszał, lecz z uwagi na to, że w interesie nauczyciela leży to, aby jego uczniowie sprawiali wrażenie inteligentnych i zapozna|nych z tematem, tej brakującej informacji nauczyciele dostarczają sami. Wierzą, ponieważ chcą wierzyć, że dziecko dało prawidłową odpo|wiedź. Jeżeli strategia ta okaże się korzystna, dziecko wykorzysta ją, aby uniknąć niepokoju, który towarzyszy wysiłkowi umysłowemu. Uni|kanie, które prowadzi do zmniejszenia napięcia oraz lęku, jest reakcją nagradzaną, reakcją, która zatem będzie występować w przyszłości ponownie.

Często spotykałem rodziców niespokojnych dzieci, którzy byli rów|nie niespokojni. Zatem pierwszym krokiem, który powinniście podjąć, powinno być dokładne przyjrzenie się własnym reakcjom na sytuacje, które są dla was nieprzyjemne. Jeżeli okaże się, że jest to takty|ka stosowania uników, należy przyjąć bardziej realistyczne podejście do życia. W jaki sposób możecie to osiągnąć, opisuję w następnym rozdziale.

Jeśli chodzi o zachowanie się dziecka, to powinniście postępować podobnie jak w wypadku dziecka agresywnego i zacząć od zapisywania swoich obserwacji na przestrzeni tygodnia lub 10 dni, przy każdej okazji, kiedy dziecko będzie sprawiało wrażenie zakompleksionego z powodu nadmiernego lęku – kiedy zostanie zaproszone do wspólnej gry z przyjaciółmi lub, być może, na wycieczkę z rodzicami innych dzieci gdy będzie uczęszczało do grupy zabaw lub przedszkola, lub kiedy zostanie poproszone o wykonanie trudnego zadania.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply