Dane empiryczne

Przykład tego najgorszego, co mogło się stać, ujawniono w Wielkiej Brytanii parę lat temu, kiedy chłopiec, którego iloraz inteligencji poz|walał zaliczać go do geniuszy, został skierowany do domu dla dzieci nieprzystosowanych. Jego matka wyjaśniła: „Nie był łubiany przez swoich nauczycieli, a większość z nich uważała go za cholerny kłopot, ponieważ on uważał, że ich lekcje były stratą czasu”. Amerykańscy psychologowie, Jacob Getzela i Philip Jackson, komentują:

Często uważamy za rzecz oczywistą to, że uzdolnione dziecko jest jednakowo doce|niane zarówno przez nauczycieli, jak i rodziców, w klasie i w domu że zarówno nauczyciele, jak i rodzice myślą identycżnie o jego szansach odniesienia sukcesu w życiu dorosłym oraz że dzieci również chcą być uzdolnione. Można udowodnić, iż każde z tych założeń odnośnie do wartości uzdolnionego dziecka może być kwestionowane. Dane empiryczne dotyczące tych założeń Wykazują, że uzdolnione dziecko nie jest jednakowo doceniane przez nauczycieli i rodziców, w szkole i w domu że nauczyciele i rodzice nie myślą podobnie o jego szansach odniesienia sukcesu w życiu dorosłym, a dzieci również nie wszystkie chcą być uzdolnione, chociażby w tradycyjnym zrozumieniu tego słowa („Phi Delta Kappa”, tom 40, nr 2, listopad .1958).

To stwierdzenie jest poparte wynikami ankiety, która tworzyła część moich badań nad nieprzeciętnie uzdolnionymi dziećmi (wybitnymi). Ich rodziców poproszono, by ocenili następujących dziesięć cech według wartości, jaką przywiązywaliby do każdego stwierdzenia mającego na celu określenie, czy dziecko jest „uzdolnione”.

-1. Korzystna ocena nauczyciela po rozpoczęciu nauki w szkole.

-2. Umiejętność liczenia we wczesnym wieku.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply