Czynniki regulujące stosunki międzyludzkie

Sądzę – podobnie jak Rogers – że samoakceptacja jest jednym z czynników regulujących stosunki z otoczeniem społecznym. Pozytywna postawa wobec siebie wpływa na kształtowanie się życzliwej i przychylnej postawy wobec kolegów, przyjaciół i znajomych. Mówiąc bardziej popularnie, miłość siebie warunkuje miłość skierowaną ku innym.

Chciałbym z naciskiem podkreślić, że samoakceptacja jest tylko jednym z wielu czynników regulacyjnych. Stosunki międzyludzkie, wrogie lub życzliwe, ciepłe lub formalne, sympatia lub antypatia, zależą również od takich zmiennych, jak tradycje kulturowe, struktura instytucji, system nauczania, charakter czy przyjęte zasady moralne. Dopiero ten kompleks- czynników zewnętrznych i wewnętrznych, obiektywnych i subiektywnych pozwala opisać oraz wyjaśnić stosunki człowieka 350 z człowiekiem.

Co przemawia za takim poglądem? Dlaczego sądzę, że samo-akceptacja wpływa na postawę wobec innych, a nie – że kierunek oddziaływań jest odwrotny? Zgodnie z teorią samo- wiedzy przyjmuję stanowisko funkcjonalne. Otóż działania ludzkie są ukierunkowane na określone cele, czyli wartościowe stany rzeczy. Człowiek, który w pełni akceptuje siebie, który szanuje swoją osobę, traktuje innych ludzi jako źródło pozytywnych wartości instrumentalnych oraz finalnych, jako źródło dodatkowych emocji. Zachowanie otoczenia społecznego nie jest czynnikiem zagrażającym lub lękotwórczym przeciwnie, z reguły dostarcza korzystnych informacji i pozwala podwyższyć własną wartość (por. rozdział 8.). Dlatego też człowiek szanuje i lubi innych ludzi.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply