Czym są struktury samowiedzy?

-3. Składniki podstawowe (sądy opisowe, samooceny, standardy osobiste, reguły generatywne i reguły komunikacji) oraz składniki złożone (samoakceptacja, tożsamość i inne) tworzą pewne całości, zwane strukturami samowiedzy. W książce tej wyróżniłem trzy ich rodzaje: struktury zatomizowane, struktury wiązkowe oraz struktury hierarchiczne. Zgodnie z podejściem funkcjonalnym uważam, że im ważniejszy jest dany obszar samowiedzy, im większą ma moc regulacyjną, tym lepiej jest 011 zorganizowany, tym częściej ma strukturę hierarchiczną. Można by zaryzykować twierdzenie, że stopień integracji, spójności i zgodności samowiedzy świadczy o jej roli w życiu jednostki.

-4. Jednym z najważniejszych twierdzeń omawianej teorii jest teza, że sądy osobiste i ich układy mają charakter probabilistyczny. Znaczy to, że wiedza o samym sobie jest zbiorem hipotez o określonym prawdopodobieństwie subiektywnym. W zależności od stopnia tego prawdopodobieństwa wyróżniłem w samowiedzy obszary pewności, w których ps(S) = 1, oraz obszary niepewności, w których ps(S)

-5. Jednym z najbardziej dyskutowanych zagadnień jest adekwatność samowiedzy, jej zgodność z prawdziwym stanem podmiotu. W książce tej sformułowałem tak zwaną koncepcję deterioracji poznawczej, która stanowi system twierdzeń dotyczących czynników zakłócających samopoznanie. Najważniejsze z nich to: faworyzacja własnej osoby (Prawo Kowala), ograniczone szanse samopoznania, ucieczka przed samoobserwacją i niskie kompetencje jednostki.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply