Człowiek samowiedny

Koncepcja alternatywna. Człowiek hubrystyczny jest człowiekiem realnym zarówno przekazy historyczne, jak i literatura piękna oraz badania empiryczne wykazują, że wielu ludzi przypisuje sobie nieprzeciętną osobowość i nieprzeciętne dokonania, że broni nierealistycznego obrazu „ja” za pomocą, metod totalitarnych. Takie zachowanie odnosi się do różnych tradycji kulturowych i do różnych okresów historycznych, W poprzedniej części tego rozdziału przedstawiłem typ modal- ny człowieka hubrystycznego, pomijając jego wewnętrzne zróżnicowania.

Obecnie przeciwstawię mu koncepcję człowieka samowiednego, który przyjmuje postawę badawczą wobec siebie, który próbuje realistycznie opisać swoją osobowość i swoje czyny, który stara się poznać własne możliwości i ułomności. Takie samopoznanie służy zwiększeniu wolności osobistej i auto- kreacji. Pozwala bardziej racjonalnie działać w zmiennym świecie. Jednocześnie rodzi trudności emocjonalne i społeczne.

We współczesnych czasach, w których dominuje nurt demo- krytejski, a ideały sokratejskie nie zyskały większego uznania, ludzie dość rzadko podejmują próby samopoznania, dość rzadko starają się realistycznie opisać własną osobowość i własne przekonania. Typ człowieka samowiednego jest znacznie rzadszy niż typ człowieka hubrystycznego. Taka sytuacja nie musi jednak trwać zawsze. Niektórzy futurologowie przewidują, że w przyszłości, gdy człowiek zaspokoi w pełni potrzeby materialne i potrzeby bezpieczeństwa, powróci do ideałów sokratejskich i samopoznanie stanie się wartością naczelną.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply