Człowiek hubrystyczny a strategie represyjne

Słowem, pozytywnie wzmacnia swoich największych wrogów. Nie są to zachowania irracjonalne wiadomo bowiem, że nagrody często zmieniają postawy i poglądy ludz-kie.

Prawdopodobnie człowiek hubrystyczny częściej stosuje strategie represyjne. Udziela kar i nagan. Ucieka się do sankcji administracyjnych. Chciałbym zilustrować takie postępowanie przykładem historycznym. Bucharin, jeden z najwybitniejszych rewolucjonistów, w następujących słowach charakteryzował zachowanie Stalina w latach trzydziestych: „…zawsze mści się na człowieku, który w jakiś sposób jest większy i wybitniejszy od niego… Jeśli ktoś lepiej przemawia niż Stalin, jest stracony: Stalin nie zostawi go wśród żywych, ponieważ ten człowiek zawsze będzie pamiętał, że on, Stalin, nie jest pierwszy i najlepszy. Jeśli ktoś lepiej pisze od Stalina, spotyka go nieszczęście. Spotyka go nieszczęście, ponieważ on, Stalin, i tylko on może być największym pisarzem”. Ci zatem, którzy pokazywali, że osiągnęli większe mistrzostwo od Stalina w danej dziedzinie, czyli byli źródłem niekorzystnych 416 informacji o nim, musieli odejść lub ponieść karę. W naszych czasach z reguły stosuje się bardziej wyrafinowane środki przymusu i manipulacji. Chciałbym w tym miejscu sformułować pewną hipotezę, którą przeniosłem z nauk politycznych. Przypuszczam, że celem przedstawionych zabiegów manipulacyjnych nie jest zmiana wewnętrznych przekonań źródła. Ich celem jest modyfikacja zewnętrznego zachowania. Słowem, głoszę, że hubryście zależy na tym, żeby jednostki lub grupy dobrze o nim mówiły, a nie na tym, aby dobrze o nim myślały. Hipoteza ta wymaga empirycznego sprawdzenia.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply